शुभेच्छुकहरुको दर्शनको लागि विद्युत्तीय शवदाहगृह परिसरमा बुधवार १२ देखि २ बजेसम्म पार्थिव शरीर राखिएको छ ।
उनी बालकोसेली, बालपोष र मचाक्यब नामक् बालसाहित्यिक पत्रिकाका सम्पादक तथा प्रकाशक थिए । १९९१ साल जेठको शुक्लदशमीका दिन काठमाडौँमा जन्मिएका उनी १५ वर्षको किशोर उमेरदेखि औपचारिक सृजनायात्रामा लम्किएका थिए ।

उनका मरुभूमिमा एक राज्य कथासङ्ग्रह (२०२०),  बसिबियाँलो निबन्धसङ्ग्रह (२०३७), कथाकोसेली–१ बालकथासङ्ग्रह (२०४९), पानीको कथा सचित्र निबन्ध (२०५८),  हाम्रा बालबालिकाहरू र बालसाहित्य प्रबन्ध (२०५९), चार डाला नाक सचित्र बालकथा (२०४१), साहित्यमा लुसुनका विचारहरू अनूदित निबन्धसङ्ग्रह (२०२२),  कथाकोसेली–२ अनूदित बालकथासङ्ग्रह, (२०५०),  गुलिभरको लिलिपुट यात्रा अनूदित बालउपन्यास, (२०५२) प्रकाशित छन् ।

त्यस्तै, कथाकोसेली–३ अनूदित बालकथासङ्ग्रह (२०५३),  कथाकोसेली–४ (अनूदित बालकथासङ्ग्रह (२०५६),  कथाकोसेली–४ अनूदित कथासङ्ग्रह (२०५७),  कथाकोसेली–५ लोकबालकथासङ्ग्रह (२०५७), कथाकोसेली–६ अनूदित बालकथासङ्ग्रह (२०५८) हिउँकी रानी अनूदित परिकथासङ्ग्रह, (२०५८), म के बन्नुपर्ला ? (२०६१) प्रकाशित छन् ।
यसैगरी, उनले लुसुनको ‘आह क्युको साँचो कथा’ जस्तो चर्चित कृतिको अनुवादसमेत गरेका थिए ।

जीवनको उत्तराद्र्धमा पनि साहित्य सिर्जनामै निरन्तर क्रियाशील उनले रुम टु रिडुलगायत विभिन्न प्रकाशनका सयौं चित्रकथा सम्पादन गरेका थिए  । 

गत वर्ष उनलाई बाल साहित्य रत्न उपाधिबाट सम्मानित गरिएको थियो । त्यस्तै, उनी पहिलो पारिजात बालसाहित्य सम्मान २०७०, जगदम्बाश्री सम्मान २०७५ लगायत अन्य थुप्रै सम्मानहरुबाट सम्मानित थिए ।