जिन्दगीका कठिन मोडहरू छिचोल्दै

अघि बढेका हरिराम काकाका पाइलाहरूमा

अझै पनि गडेका छन् कतै-

कमैया बस्दाका ती पुराना साङ्लाका डामहरू।

​छाप्राका झुत्रा झिल्काहरूमा

आफ्नो भाग्य खोज्दा खोज्दै थाकेका काका,

उमेर ढल्किँदै जाँदा पनि

अनुहारमा पोतेका छन् उनले सन्तोषको नक्कली हाँसो

सायद, ती गरिब र भोका आँखाहरूलाई

दुनियाँसामु कमजोर देखाउनु छैन उनलाई ।

​"आज के खानुहुन्छ काका ?" कसैले सोध्यो भने

हाँसेरै टार्छन् उनी-

छँदैछ नि, "कप्पुवा र चटनी" यो भन्दा मिठो के चाहियो र ?

तर उनको त्यो हाँसोभित्र लुकेको छ

आफ्नै सपनाहरू बिलाएको एक कहालीलाग्दो इतिहास।

​इन्द्रेणीजस्तै रंगीन सपनाहरू

कहिल्यै नछुने गरी उडिरहेका देख्दा

उनको मनभित्र आँसुको भेल उर्लिन्छ होला,

तर फेरि पनि उनी मुस्कुराउँछन्

मानौं, उनले सारा संसार नै जितेका छन्।

कागजमा लेखिएको कमैया मुक्तिको अक्षर पढ्न नजान्ने काका,

आज आफ्नो खुट्टाको साङ्ला बिर्सिएर

पेटको भोकसँग लड्दै गर्दा

स्वयं आफैंलाई प्रश्न गरिरहेका होलान्-

“के मालिकको शोषणबाट फुत्किनु नै मुक्ति हो ?

कि एक मालिक छोडेर,

हजारौँ अनिश्चितताको दास बन्नुको नाम पो मुक्ति हो ?

बारबर्दिया १०, मेरैया गाउँ, बर्दिया