आजीले बुझेकी थिइन्
पुस सकिएर माघ आउँछ
बुडीले हेक्का गुमाएकी छैनिन्
माघ-फागुनले घरबार जुराउँछ।
मेरी घरगोसिन्या पढ्दैछिन्-
पुसे स्याँठको मलिन अनुहार
छिनछिनमा बदलिँदो बदरी
मैगर गुडरीले रोक्न नसकेका
टौवा र पौवाले नपत्त्याएका 
लात्ती खाएरै अघाएका गोडाहरू!
सुन्दैछिन्-
दाइभाइको मन फिर्त्याउन
अघ्रान तेर्स्याएर डग्गरमा
छेंडिएका छाईका अलापहरू-
'जिन् जाओ डाडु अँढार बनाके !'
एइ ! आजी बुडी
ओइ ! घरगोसिन्याँ र छाई
तिम्रो पाठशालाले सिकायो
र,
अहिले म पनि 
कनिकुथी समयको कखरा पढ्दैछु
जानि नजानी जुगको पहाडा भट्टयाउँदैछु-
हामी फागुने भोजाहा टेपरी होइनौं !
             

***   ***   ***
*भोजाहा टेपरी: बिहेको टपरी
*आजी:परबज्यै
*बुडी:बज्यै
*घरगोसिन्याँ:घरबुढी
*छाई: छोरी
*गुडरी:सिरक

                             टीकापुरः कैलाली