अनारकली
रामकली
या यस्तै कुनै 'कलि' नाम पाएकी
बाँदर्नीले
पहिरिएर दुरुस्त मान्छेको लुगा
नाच्छे-
डिमिडिमी, डिमिडिमी, डिमिडिमी
डमरुको तालमा ।
त्यस्तै-
धर्मेन्दर
जितेन्दर
या यस्तै-यस्तै उपनाम पाएको बाँदर
काँधमा लौरो बोकेर
गरिटोपल्छ चौकीदारी
गरिटोपल्छ माया
गइटोपल्छ ससुराली ।
प्रतिक्रियामा हामी
हाँस्छौं, दु:ख लुकाएर
ताली दिन्छौं, गाली लुकाएर ।
यथार्थमा तिनले
टोपलेका मात्र हुन्
सत्य त-
बाँदरको काम बिगार्नु हो ।
तर सरोकार छैन हामीलाई
बाँदरको पूर्वकथा, मध्यकथा या अन्त्यसँग
सरोकार छैन हामीलाई
मदारीको नाम, थर या वतनसँग पनि ।
दीर्घकालीन दु:ख साँचेर
बाँचेका हामीहरू
केवल साट्छौं-
चानचुन नोटसँग क्षणिक हाँसो...
प्रिय, रमिते मित्र !
यो पहिले-पहिलेको दृश्य हो 
जसका बाँदरहरू 
कहाँकहाँ गइसके होलान्
जसका मदारीहरू
कहाँकहाँ पुगिसके होलान् !
हामी भने
अझैसम्म त्यहीँ छौं
जहाँ बाँदर र मदारीले छाडी गएका थिए ।
फरक यत्ति भो कि-
अचेल हामी 
भोट दिएर रमिता हेर्छौं ।