चोर छान्ने सूत्र

चोर छान्ने सूत्र

९८ दिन अगाडि

|

१५ माघ २०८२

पपुलिज्मको भूत

पपुलिज्मको भूत

९९ दिन अगाडि

|

१४ माघ २०८२

भुवन चौधरी  मान्छे गाउँ छाडेर,  जब शहर बस्तीमा घुम्छ, मान्छे ऐनामा होइन,  भीडको आँखामा आफूलाई खोज्न थाल्छ । कहिले जात फेर्छ, पहिचानको छाला फुकालेर कालो षड्यन्त्रको, नयाँ नारा ओढ्छ । कहिले धर्म फेर्छ, आफ्नो डिउरहार जलाएर   आस्थामाथि चोट पुर्याई , ताली बज्ने ठाउँ रोज्छ । कहिले पार्टी फेर्छ, विचार होइन, बैगुनी रंग भरिएको बेलुन जस्तै, हावा बगेको दिशा पछ्याउँदै । कहिले नाम फेर्छ, इतिहास लुकाएर आफ्नो  धरातल बिर्सिएर क्षणिक लोकप्रियताको फ्ल्यासप्रिन्ट वाला साइनबोर्ड टाँस्दै । र कहिले त हुलिया नै फेर्छ, बोली, चाल, आँखा, अनुहार सबै उधारो लिन्छ भीडबाट, आफूचाहिँ हराउँछ । खै किन हो कुन्नी, पपुलिज्मले मान्छेलाई माटोसँग जरा गाँसेको स्वामीको रुख बन्न दिँदैन एकै क्षणमा ओइलाइ जाने गमलाको फूल हुन सिकाउँछ ।  पानी ताली हो,  हुरी जाली   माटो वाहवाही र आयु अर्को ट्रेन्ड आउँदासम्म । ....................  घोराही १६, भगवानपुर, दाङ

फेरि चुनाव आयो

फेरि चुनाव आयो

१०२ दिन अगाडि

|

११ माघ २०८२

फेरि चुनाव आयो ! प्रश्न उही नयाँले के गर्‍यो ? पुरानोले के बिगार्‍यो ? यी दुईको चुङगल्मा देश अड्कियो। देश बन्ने सपना सपनामै भट्कियो। नयाँ चिच्याउँछ- “हामी इमानदार!” पुरानो गर्जिन्छ- “हामी बिना सब बेकार!” एउताले भन्छ— “पुराना अब इतिहास हुन्।” -ठन्क्याई दिउ! अर्कोले कराउँछ— “नयाँ सब हावा हुन।” -मिल्क्याईदिउ! दुवैको हठमा- जनताको आश बिलायो। मञ्चमा राष्ट्रवाद, भित्रभित्रै सौदाबाज, गल्लीमा युवा बेरोजगार, संसदमा कुर्सी नै संस्कार। नयाँसँग जोश छ-तर दिशा छैन। पुरानासँग नक्शा छ तर नियत छैन। कुर्सी नयाँ–पुरानोको होइन, कर्तव्य र इमानको हुनुपर्छ। पद उमेरले होइन, कर्तव्यले सुहाउनुपर्छ। नेतृत्व अनुहारले होइन, चरित्रले चिनाउनुपर्छ। अब पनि हामीले युवालाई भिडायौँ भने, भोटको नाममा-घृणा फिंजायो भने, इतिहासले सराप्ने छ । "यिनीहरू आफैं लडे, अरूले राज गरे ।" बरु आऊ, नयाँको साहसलाई पुरानोको विवेकसँग मिसाऔँ, आरोप हैन,देश बनाउने संकल्प बाँडौँ। देश बनाउने जिम्मा नयाँको मात्रै होइन, पुरानोको मात्रै पनि होइन, यो त हामी सबैको साझा कर्तव्य हो।                  बर्दिया, हालः कीर्तिपुर, काठमाडौं स्केचः एआइ  

सोचके ठ्यापर

सोचके ठ्यापर

१०३ दिन अगाडि

|

१० माघ २०८२

पुरान (छोर्वा) मलिक्वा बुह्रान,दाङ, मल्ह्वारा ह आपन आजन्हँक बिर्टा सम्झट कहट, मै बेह्रा उँइरा नि डेम कहट, मै खेट्वा नि डेम वाक बाबा  ड्यासक बरघर बनल म मुक्त कमैया घोसना हुइलक मुक्त कम्लहरी घोसना हुइलक उ बिसर रहल या उ जान्क फे नि जानल जस करट ।   बुह्रानिक छोटु डाडुक राजनीतिक खेट्वा कमाइ भिर्लक ढ्यार सल्वा हुइलिन उहाँ इ खेट्वम गन नि सेक्ना उन्ज्रा रकट  व पस्ना बहा रख्ल ।   कौनो ना कौनो डिन  उह खेट्वक कमाहि खाइ मिलि कैक उ आसम बैसट बैसट हुँकाहार  जग्गा कमाइ बेर जर्मलक छावक इ सल्वा भ्वाज हुइलिन ।   हुँकाहार कपारिक कर्या भुट्ला हुँकाहार मुँहक कर्या डाह्रि म्वाँस गोह्रर हुइना पाला पइलिन बेन उ जग्गक  कमाहि खैना पाला नि पैल ।   अइ छोटु डाडु, टुँ बुझ पर्ना बाट का हो कलसे आपन नाउँ जट्रा क्रान्टिकारी ढर्लसे फे जट्रा क्रान्टिक सज्ना मैना गैलसे फे  हुँकनक सोचम रहल थारुन कमैया डेख्ना सोचके ठ्यापर ह च्वाटसे काट्क नि फाँकट् सम उ राजनीटिक फँट्वम  जठ्याक रकट् पस्ना बहिलसे फे कमाहि खाइ पैना अस्ट हो । बर्दिया, आबः काठमाडौँ

आइल थारूनके बर्का टिउहार माघी

आइल थारूनके बर्का टिउहार माघी

११४ दिन अगाडि

|

२८ पुष २०८२

दिलबहादुर चौधरी  आइल फे थारूनके बर्का टिउहार माघी घर घरम चारूवर, खुशीयाके डिया डागी छोक्रा, मघौटा नाच नच्ठी, सुरिक सिकार खैठी स्नेहके चाड हमार, संस्कृति बचइनाम लागी पहिल कमैया, कम्लहरी बन्क, सोसन म परली आब ट आँखी खुल गिल, जुर्मुराक हम्रे जागी थारूनके    मुद्दा   उठाक,  आन्दोलन  मचैठी थारू   पहिचान,  थारू  हक, संविधान म  मागी टीकापुरके घट्ना म,  झुट्टा मुद्दाम परली रेशम  लगायत  सक्कु जान, जेलमसे भागी तराईक भूमि पुत्र हुइ, नै छोरब इ जन्मभूमि  कोइ नै लगाइ पाइ आब थारून्के घरम आगी थारू भासा साहित्य, आब ह पोस्टा म छापी नै हेराइ पहिचान, जातियताके गुड्री टागी ।   कैलारी गाउँपालिका–५ कैलाली, छुट्की पलिया हालः रानीवन, काठमाडौँ

बाबा

बाबा

११७ दिन अगाडि

|

२५ पुष २०८२

जिन्गिक हरेक मोरमे टुँ महि सडा कुछ सिखैटि गैलो मै सिख्टि गैलुँ  मोर अंग्रि पकरके महि टाटे टाटे कैके पाइला सारक सिखैलो मै सर्टि गैलुँ जब महि निंड नैआए टे टुँ खिस्सा ओ काठा सुनाके निड्वाओ महि टोहार खिस्सा ओ काठा सुन्टि बर्हटि गैलुँ © बाबा टुँ मोर गल्टिक  कबो पर्वाह नैकैके सच्यइटि गैलो ओ हमेसा मोर सुख डुःखमे  साठ डेलो मोर सपना पुरा करक लग डिनराट नै समझके  भुखे प्यासे कामेम डँट्टि रलो मोर सक्कु इच्छा ओ चाहना बुझके महि जहिया फेन हौस्यइटि रलो  मोर इच्छटप्रटि टोहार यि हौसला  मैया ओ श्रेयले मै आघे बरहे सेक्ले बटुँ बाबा सेक्ले बटुँ डुइ चार अक्षर कुछ लिखे महि अभिन फेन याड बा टोहार सिखाइल ककहरासे जिन्गिमे पहिलो चो आपन नाउँ लेखक सिख्ले रहँु ओ सेक्ले बटुँ यि जिन्गि जिए सायड आझ टु नैरटो टे यि मोर डुन्याँ मै कल्पना फेन करे नैसेकम बिल्कुल कैयाँ कुचिल अन्ढकारमे बिटट ओ बरा मुस्किलले बिटट यि डिन, महिना ओ साल उहेमारे बाबा मै टुहिन कैसिक संग्या डिउँ टुँ परिवारके हो छट्रछायाँ टुँ जाट्टिसे डोसर डाइ  गर्व बा टोहार छाइ हुके टब्बे टे बाबा फुरे मै सडा रिनि रबुँ टोहार प्रटि ।   लमही नपा–४, छुटकी घुम्ना,  देउखर दाङ, हालः काठमाडौं साभारः लावा डग्गर त्रैमासिक (साहित्यकार कृष्णराज सर्वहारी विशेषांक) वर्ष–८, अंक–१, पूर्णाङ्क–२९, २०७३ (माघ, फागुन ओ चैत)  

हर हाल मे जिन्दा रह

हर हाल मे जिन्दा रह

११९ दिन अगाडि

|

२३ पुष २०८२

चाहे कुछो भि हौक हर हाल मे जिन्दा रह मरै से पैहने नै मर जियै से पैहने नै मर खूद के खूद से नै हर आत्मसम्मान माइर के  जीते जी तुँ नै जर । नै कोनो नशा के कुलत  नै निराशा के लेल मोहलत  नै ककरो से उम्मीद कर नै खूद से उम्मीद छोड तुँ जिन्दा रह, तुँ जिन्दा रह, हर हाल मे जिन्दा रह ।।  आपन क्षत विक्षत हृदय मे खूद से मलहम लगा आपन भग्न चित्तविथि से करिया अन्हैरिया रंग के हटा तुँ बोधिचित्त के बिया चिही खूद के दिव्य प्रकाश से भर । दिशा आ दशा के पहिचान कर तुफान त कहियो ओराइबे करतै हर हाल मे नाह के खेवैत रह हर हाल मे तुँ जिन्दा रह खूद अपने आप के साथ आपने देह के हर साँस के साथ तुँ जिन्दा रह, तुँ जिन्दा रह, हर हाल मे जिन्दा रह ।। तुँ जिन्दा रह, हर हाल मे पढ लिख कुछ नयाँ सोंच, कुछ कर नयाँ नयाँ सिल्प नयाँ ज्ञान देख कुछ नयाँ सपना कर तद अनुरुप साधना सिरजन कर कुछ नयाँ विसर्जन कर मोह माया  कुछ नयाँ जाँच कुछ नयाँ परख हर हाल मे चलैत चल   अपमान सहैल परतै त सह,  छति सह आ हर दुख कष्ठ सह किन्तु फेनो खोज नयाँ डगर,  नयाँ जगह मे खरही गाड खडा कर फेनो नयाँ गहबर लेकिन तुँ जिन्दा रह, हर हाल मे जिन्दा रह ।। तुँ जिन्दा रह, जिन्दा रह बाहर, जिन्दा रह भितर अइ दुनियाँ के रंग विरंग से आपन मन पसन्द के रंग चुइन के विन्दास से खूद के भर  शान्ति से भर अपना के उम्मिद से भर आपन सपना के खुश रह, जिन्दा रह करुणा से भर, मूदिता से भर मैत्री से भर, उपेक्षा से भर समानुभूति से भर, सत्यनिष्ठा से भर भर हर झोली साँस से, सुख छै ओकर संजीवन जिन्दा रह, रह कुशल मंगल जिन्दा रह, बहाइत रह निरन्तर  अमृतधारा प्रेम अकिञ्चन ।। (निट्ठाह) सप्तकोशी नपा–१, फत्तेपुर, सप्तरी हालः साज, बाहिया, ब्राजिल २२ अगस्त २०२५