५० प्रतिशत रोगबाट बचाउँछ सन्तुलित भोजनले

 ५० प्रतिशत रोगबाट बचाउँछ सन्तुलित भोजनले

११२३ दिन अगाडि

|

२६ साउन २०८०

किन मनाइन्छ आदिवासी दिवस ?

किन मनाइन्छ आदिवासी दिवस ?

११२५ दिन अगाडि

|

२४ साउन २०८०

मणिराज महतो   9 अगस्टलाई प्रत्येक वर्ष आदिवासी दिवसको रुपमा मनाउने गरिन्छ। यस दिन बिश्वभरिका आदिवासी समुदायका मानिसहरू, आदिवासी संगठनहरु तथा संयुक्त राष्ट्र संघका धेरैजसो देशका सरकारी संस्थाहरु द्वारा परिचर्चा, सामूहिक समारोहहरु आयोजना गरिन्छन्।  9 अगस्ट 1995 मा पहिलो पटक बिश्व आदिवासीदिवसको आयोजना गरिएको थियो। यो दिवस संसारभरिका आदिवासीहरु को सबैभन्दा ठूलो दिन हो। यसर्थ 9 अगस्टमा किन बिश्व आदिवासी दिवस मनाइन्छ ? यो दिवसले आदिवासीहरुको लागि के महत्व राख्छ ? आदिवासी दिवस मनाउने परम्परा कहाँबाट शुरु भयो ? संयुक्त राष्ट्र संघले बिश्व आदिवासी दिवसको घोषणा किन गर्यो ? बिश्व आदिवासी दिवस मनाउनुको उद्देश्य के हो ? भन्ने बारेमा केही बुझ्ने कोसिस गरौँ।  संसारभरिका 195 देश मध्येमा 90 देशहरुमा 5000 भन्दा बढि आदिवासी समुदायहरु छन् जसको जनसंख्या करिब 37 करोड भन्दा धेरै रहेको छ। आदिवासीहरु को आफ्नै 7000 भाषाहरु छन् तर आदिवासीहरुकै अधिकार सबैभन्दा बढी हनन् हुने गर्दछ। यसैलाई मध्यनजर गर्दै बिश्व आदिवासी दिवस मनाउने निर्णय लिइयो, जसको मूल उद्देश्य हो- आदिवासी जनजातिहरुको अधिकारको सुरक्षा र प्राप्तीको सुनिश्चितता गर्ने र बिश्वको पर्यावरण संरक्षणमा आदिवासीहरुले पुर्याएको योगदानको प्रचार गर्ने। आदिवासीहरुको अधिकारको लागि आदिवासी दिवस मनाउनुको पछाडी एउटा लामो इतिहास रहेको छ। आदिवासीहरुको साथमा भइरहेको बिभेदको मुद्दालाई अन्तर्राष्ट्रिय श्रम संगठन ( जो लिग अफ नेशन पछि युनाइटेड नेशनको एउटा प्रमुख अंग बन्यो) ले सन् 1920 देखि उठाउन शुरु गर्यो। यस संगठनले सन् 1957 मा ‘ इंडिजिनस एंड ट्राइबल पिपुल्स कन्भेन्शन सं 107’ नामक दस्तावेज पारित गर्यो, जुन आदिवासी जनजातिहरुसंग सम्बन्धित पहिलो अन्तराष्ट्रिय दस्तावेज हो। यो दस्तावेज बिश्वभरिका आदिवासीहरुमाथि हुने गरेका यातना र बिभेदबाट बचाउनको लागि पारित गरिएको थियो। ILO ले पुनः सन् 1989 मा उक्त दस्तावेजको संसोधन गर्दै इंडिजिनस एंड ट्राइबल पिपुल्स कन्भेन्शन 169 ( ILO 169 ) जारी गर्यो। यस दस्तावेजले आदिवासीहरुको आत्मनिर्णयको अधिकारको मान्यता दिदै जल, जंगल, जमिन लगायतका प्राकृतिक संसाधनहरुमाथि आदिवासीहरुको पहिलो हकको स्विकृति प्रदान गरेको छ। यही दस्तावेजले संयुक्त राष्ट्र संघद्वारा 13 Dec 2007 मा जारी गरिएको आदिवासी अधिकार घोषणापत्रमा प्रमुख भूमिका निर्वाह गर्यो। बिश्व आदिवासी दिवस मनाउनुको पछाडी संयुक्त राज्य अमेरिकाका आदिवासीहरुको सबैभन्दा ठुलो भूमिका रहेको छ। अमेरिकी देशहरुमा 12 October मा कोलम्बस दिवस मनाउने प्रचलन थियो, जसको त्यहाँका आदिवासीहरुबाट घोर बिरोध भयो र सोही दिन आदिवासी दिवस मनाउन शुरु गरि दिए। त्यहाँका आदिवासी समुदायले कोलम्बस दिवसको दिन आदिवासी दिवस मनाउनु पर्ने भनेर सरकारसंग माग राखे, किनभने कोलम्बसले त्यो औपनिवेशिक शासन ब्यवस्थाको प्रतिनिधित्व गर्दथ्यो, जसको लागि ठूलो नरसंहार भएको थियो। यो बिबाद बढ्दै गएर संयुक्त राष्ट्र संघ समक्ष पुग्यो। अमेरिकी देशहरुमा आदिवासीहरुमाथि भएको भेदभावको मुद्दाको लागि संयुक्त राष्ट्र संघको सहयोगमा सन् 1977 मा जेनेभामा एक अन्तर्राष्ट्रिय सम्मेलनको आयोजना गरियो। यस सम्मेलनमा पनि कोलम्बस दिवस हटाएर त्यस दिन आदिवासी दिवस हुनुपर्ने जोडदार माग उठ्यो। बिस्तारै आदिवासी दिवसको मुद्दा बिश्वभर पेचिलो बन्दै गयो। आदिवासीहरुले सन् 1989 देखि आदिवासी दिवस मनाउन शुरु गरे, जसलाई धेरैले समर्थन गरे। अन्ततः 1992 October 12 मा अमेरिकी देशहरुमा कोलम्बस दिवस हटाएर त्यस दिन आदिवासी दिवस मनाउने परम्पराको शुरुवात भयो। यसको साथसाथै संयुक्त राष्ट्र संघले आदिवासीहरुको अधिकारको बिषयलाई लिएर अन्तर्राष्ट्रिय कार्यदल गठन गर्यो, जसको प्रथम बैठक 9 अगस्ट 1982 मा जेनेभामा भयो। संयुक्त राष्ट्र संघले सन् 1994 लाई आदिवासी बर्ष घोषणा गर्यो। 23 December 1994 मा संयुक्त राष्ट्र संघले 1995-2004 सम्म प्रथम आदिवासी दशक घोषणा गर्यो र आदिवासीहरुको मुद्दाको बारेमा 9 अगस्ट 1982 मा बसेको प्रथम बैठकको स्मरणमा 9 अगस्टलाई प्रति बर्ष आदिवासी दिवस मनाउने घोषणा गर्यो। यसको अलावा संयुक्त राष्ट्र संघले सन् 2005-2014 सम्म द्वितीय आदिवासी दशक घोषणा गर्यो, जसको उद्देश्य आदिवासीहरुको मानवअधिकार, पर्यावरण, शिक्षा, स्वास्थ्य, आर्थिक एवंम् सामाजिक बिकासको मुद्दालाई समाधान गर्न अन्तर्राष्ट्रिय सहयोग जुटाउनु हो। बिश्व आदिवासी दिवस बिश्वभरिका आदिवासीहरुको अधिकार सुनिश्चित गराउने र त्यसको बिकासमा जोड दिने दिन हो।  त्यसैले, प्रत्येक वर्ष 9 अगस्टको दिन सबै आदिवासीहरुले आफ्नो एकता र अधिकारको लागि संघर्ष र प्रतिबद्धताको प्रदर्शन गर्न जरुरी छ। यस दिन आदिवासीहरुले आफ्नो मातृभूमिको पहिलो निवासी आफूहरू भएको घोषणा गर्ने तथा जल, जंगल, जमिन लगायतका प्राकृतिक संसाधनहरुमाथि आफूहरूको पहिलो हक भएको दाबी गर्ने दिन हो। जय आदिवासी दिवस। नवलपरासी , नवलपुर

‘थारू समुदायको थर सूचीकरण’बारे पुस्तक विमोचन

‘थारू समुदायको थर सूचीकरण’बारे पुस्तक विमोचन

११२५ दिन अगाडि

|

२३ साउन २०८०

काठमाडौं थारु आयोगवाट प्रकाशित ‘थारू समुदायको थर सूचीकरण’बारे पुस्तक मंगलबार विमोचन भएको छ । संघीय मामिला तथा सामान्य प्रशासन मन्त्री अमनलाल मोदीले पुस्तक विमोचन गरेका हुन् । सो अवसरमा मन्त्री मोदीले संघीय निजामती ऐन मस्यौदामा थारू समुदायको जातीय जनसंख्या अनुसारै ६.६ प्रतिशत आरक्षण प्रस्ताव गरिएको जानकारी दिए । उनले भने, ‘तर, थारुलगायत आदिवासी जनजातिहरु खुल्लाका लागि छुट्याइएको ५१ प्रतिशत पनि हाम्रै लागि हो भनेर कडा मेहनत गर्नुपर्छ । अरुहरुले मात्रै फाइदा उठाए भनेर हल्ला मात्रै गर्नुको तुक छैन ।’ कार्यक्रममा संघीय सांसद अरुण कुमार चौधरी तथा रुपा सोशी चौधरीले एकल जातिको भोटले मात्र चुनाव जित्न नसकिने भएकाले सबैसँग सहकार्य, सद्भावको आवश्यकता औंल्याए ।  थारु आयोगका अध्यक्ष विष्णु चौधरीको अध्यक्षतामा भएको कार्यक्रममा आयोगकी सदस्य शान्ति मोदी थारुले कार्यक्रमबारे प्रकाश पारेकी थिइन् । विमोचित पुस्तकमा थारू समुदायको ५३२ थर सूचीकरण गरिएको छ । थर भित्रको पनि उपथर केलाउँदा हजार बढी थर रहेको छ । उपथरको पनि सूचीकरण गरिएको छ ।  मानवशास्त्र केन्द्रीय विभागले थारु आयोगका लागि थर सूचीकरण प्रतिवेदन तयार पारेको थियो । थर सूचीकरण प्रतिवेदनका प्रमुख अनुसन्धानकर्ता कृष्णराज सर्वहारीले सूचीकरण गरिएको बाहेक छुटपुट अन्य थर रहेको हुन सक्ने बताए । 

मधेस बुझ्न काठमाडौँमै पुस्तकालय स्थापना

मधेस बुझ्न काठमाडौँमै पुस्तकालय स्थापना

११२९ दिन अगाडि

|

२० साउन २०८०

सङ्घीय राजधानी काठमाडौँमा मधेस पुस्तकालयको स्थापना भएको छ ।  काठमाडौँमा मधेसका युवाहरूको एक समूहले मधेस पुस्तकालय तथा अनुसन्धान केन्द्र सञ्चालनमा ल्याएको हो । काठमाडौँस्थित आलोकनगरमा  पुस्तकालय तथा अनुसन्धान केन्द्र सञ्चालनमा ल्याइएको हो ।  पुस्तकालयमा मधेस, देश र विश्व अनि विभिन्न क्रान्ति, सङ्घर्ष र दर्शनसँग सम्बन्धित किताबहरू राखिएका छन् । युवाहरूले किताब र आर्थिक सहयोग सङ्कलन अभियान नै सञ्चालन गरेर पुस्तकालयको स्थापना भएको छ । अभियान निरन्तर रहने र पुस्तकालयलाई थप व्यवस्थित अनि विकसित गर्दै लैजाने योजना रहेको छ । मधेस पुस्तकालय तथा अनुसन्धान केन्द्रले मधेसको विषयमा खोज र अनुसन्धानहरूसमेत गर्ने बताइएको छ । 'पुस्तकालय युवाहरू अध्ययनको केन्द्र बन्छ । यसलाई ज्ञान निर्माणको थलोको रूपमा पनि बुझ्दा हुन्छ', पुस्तकालयका अध्यक्ष शिव यादव भन्छन्, 'पुस्तकालय मधेसको समसामयिक मुद्धाहरुको वैचारिक रूपमा पनि बहस गर्ने स्थलको रूपमा विकास गरिनेछ ।' ‘ज्ञान निर्माण प्रक्रियामा मधेसको सदैव अग्रणी भूमिका रहँदै आइरहेको छ । विश्वमा ज्ञानको ज्योति फैलाउने गौतम बुद्धदेखि लिएर यज्ञब्लक्य, अष्टाबक्र, विधापती, जनक जस्ता विद्वत्ता प्राप्त गरेका महा–मानवहरूको जन्म मदेसको गर्वबाट भएको हो', अध्यक्ष यादव भन्छन्, 'राजा जनकको दरबारमा विश्वका उत्कृष्ट विद्वान्हरूको साक्षरता हुने गर्दथ्यो । संवाद हुने गर्दथ्यो । तर, पछिल्लो समय मधेसमा ज्ञान निर्माणको कुरा त परै जाओस ज्ञान आदान प्रदान पनि भइरहेको छैन । सो सम्बन्धी संवाद पनि भइरहेको छैन । जसको फलस्वरूप मधेसी युवाहरूमा आलोचनात्मक चेत हराउँदै गइरहेको छ भने उनीहरूमा अवसरवादी चरित्र मौलाउँदै गइरहेको छ ।' कुनै समय मधेसीहरूमा चेतनाको स्तर यती धेरै थियो कि राजतन्त्रको विरुद्ध सङ्घर्ष गरिरहेका रामराजा प्रसाद सिंहलाई राजतन्त्र स्विकार्नू हेतु तत्कालीन राजा महेन्द्रले उनलाई देशको प्रधानमन्त्रीको अवसर दिँदा पनि म बिक्रीमा छैन भन्दै प्रधानमन्त्री पद अस्वीकार गरिदिएको अध्यक्ष यादवले बताए । 'तर, अहिलेका शासकहरूले मदेसका युवाहरूलाई सानो कुनै अवसर दिँदा पनि सहर्ष स्विकार्छन्', उनले भने, 'त्यसैले ती युवाहरूलाई जागरूक हुन पनि यो पुस्तकालयको स्थापना गरिएको छ ।'अघिल्लो पुस्ताले अब मधेस के हो यहाँ आएर बुझ्न सक्ने उनले बताए ।   

गोलमटोल गरी ल्याइदै गरेको शिक्षा विधेयक थारूहरूलाई किमार्थ स्वीकार्य छैन

गोलमटोल गरी ल्याइदै गरेको शिक्षा विधेयक थारूहरूलाई किमार्थ स्वीकार्य छैन

११२९ दिन अगाडि

|

२० साउन २०८०

मिनराज चौधरी  हालै संघीय शिक्षा ऐन संशोधन गर्न बनेको विधेयककोे मस्यौदा बाहिरिएपछि थारु समुदाय तरंगित भएको छ ।  थारु कल्याणकारिणी सभाका तर्फबाट महामन्त्री प्रेमीलाल चौधरीले समावेशीता र आरक्षणको लागि सर्बोच्च अदालतमा परेको ४२ वटा रिट परेको थियो । त्यसमा सुनुवाई भई सम्मानित सर्बोच्च अदालतका न्यायाधीश विश्वम्भरप्रसाद श्रेष्ठ र आनन्दमोहन भट्टराईको संयुक्त इजलासले २०७९ माघ २४ गते मंगलबार फैसला गरेका थिए । सो फैसलामा ९ महिनाभित्र कानुन बनाई थारुसहित नयाँ आरक्षित वर्गका लागि जे जस्तो अनुपातमा आरक्षणको व्यवस्था छ, सोही अनुसार लोकसेवाले लिने परीक्षामा क्षतिपूर्तिसहित आरक्षणको व्यवस्था गर्न परमादेश जारी गरेको थियो । फैसलामा “कुल पदहरूमध्ये समावेशी समूहमा पर्ने पदको अनुपातको हिसाबबाट यो आर्थिक वर्ष २०७९ र ०८० मा आरक्षण नगरिएबाट वास्तविक रूपमा गुम्न गएका पदहरूसमेत समेटी हुन गएको क्षतिको समेत पूर्ति हुने प्रबन्ध मिलाउनु भनी प्रधानमन्त्री तथा मन्त्रिपरिषदको कार्यालय, सम्बन्धित मन्त्रालय एवं लोकसेवा आयोग, प्रदेश लोकसेवा आयोग, शिक्षा सेवा आयोग, विभिन्न बैंकहरू, कानून बमोजिम स्थापित प्राधिकरण, बोर्ड, कम्पनी, विश्वविद्यालय, प्रतिष्ठान, नेपाली सेना, नेपाल प्रहरी, सशस्त्र प्रहरी बल समेतका नाममा परमादेशको आदेश जारी हुने ठहर्छ”, सर्वोच्चको आदेशमा भनिएको छ । त्यसैगरी, थारु आयोगको सदस्य एवं अधिवक्ता  शान्ति मोदीले दायर गरेको रिटमा नेपालको संविधानको धारा ४२ अनुसार अन्य समुदाय र वर्गसँगै थारूहरुलाई पनि समानुपातिक समावेशी सिद्धान्तको आधारमा राज्यको निकायमा सहभागिताको हकलाई मौलिक हकको रुपमा कार्यान्वयन गर्न  सर्वोच्च अदालतबाट २०७४ कात्तिक १५ गते परमादेशको आदेश जारी भइसकेको छ । यसको कार्यान्वयन गर्न गराउन थारु संघ संस्थाहरुले नेपाल सरकारसहित सम्बन्धित सबै निकायमा लबिङ गर्दै दबाब दिइरहेकैै अवस्थामा नेपालको संविधानमा भएको संवैधानिक व्यवस्था र सर्बोच्च अदालतको परमादेश विपरीत नेपाल सरकारले मन्त्रीपरिषद्को बैठकबाट संघीय शिक्षा ऐन संशोधन गर्न बनेको विधेयक भर्खरै पारित गरेको छ ।  नेपालको शिक्षा ऐन, २०२८ र सरकारले लिएको शिक्षा नीतिमा भएको व्यवस्थाअनुसार शिक्षामा सबैको समान पहुँच, प्रतिनिधित्व, सहभागिता, अवसर र गुणस्तरीय हुन नसकेको वस्तुगत अवस्थामा संघीय शिक्षा ऐन आउनु स्वागतयोग्य एवं खुशीको कुरा हो । तर  मन्त्रीपरिषद्ले पास गरेको संघीय शिक्षा ऐन संशोधन गर्न बनेको विधेयकको पदपूर्तिसम्बन्धी विशेष व्यवस्था दफा ४६ (ग) “तराई मधेसमा बसोबास गर्ने मधेसी, आदिवासी जनजाति, दलित, पिछडावर्ग वा अल्पसंख्यक मुसलमान समुदाय र थारु २२ प्रतिशत” आरक्षणको व्यवस्था गरेको छ ।  तर संवैधानिक व्यवस्थाअनुसार थारु, मधेशी, मुस्लिम, दलित आदिलाई अलग अलग कलस्टरमा सूचीकृत गरी सोही अनुरुप आरक्षणको व्यवस्था रहेकोमा तराई मधेसका नाममा सबैलाई एउटैमा गोलमटोल गरी आरक्षण गरी विधेयक ल्याउनु थारुहरुलाई किमार्थ स्वीकार्य छैन ।  यसरी गरिएको आरक्षण व्यवस्था संविधानको मूल मर्म भावना विपरीत छ । “समानुपातिक समावेशी र सहभागितामूलक सिद्धान्तको आधारमा समतामुलक समाज निर्माण गर्ने संकल्प लिएको प्रस्तावना”, समानताको हक (धारा १८), आदिवासी जनजाति, थारु, दलित, महिला लगायतका जाति समुदायलाई समानुपातिक समावेशी सिद्धान्तको आधारमा राज्यको निकायमा सहभागिता हुने सामाजिक न्यायको हक (धारा ४२), संवैधानिक अंग र निकायमा नियुक्ति गर्दा समावेशी सिद्धान्त बमोजिम गरिने सरकारी सेवाको गठन (धारा २८५) आदिमा भएको व्यवस्था प्रतिकूल हुने गरी मन्त्रीपरिषद्को बैठकबाट पारित गरिएको संघीय शिक्षा ऐन संशोधन विधेयकमा भएको आरक्षण व्यवस्था आदिवासी जनजाति, थारु, मधेसी, मुस्लिम, दलित, अल्पसंख्यकको हक अधिकार संयुक्त रुपमा राखिएको व्यवस्था न्यायोचित छैन । यसबाट सबैको समुचित पहुँच र प्रतिनिधि हुनै सक्दैन । यस किसिमको विधेयकको उत्पत्ति गर्ने शिक्षा, विज्ञान तथा प्रविधि मन्त्रालय सम्हाल्नु भएका मन्त्री अशोक राई, थारु समुदायबाट प्रतिनिधित्व गर्दै संघीय मामिला तथा सामान्य प्रशासन मन्त्रालयको नेतृत्व गर्नुभएका मन्त्री अमनलाल मोदी, भूमि व्यवस्था, सहकारी तथा गरिबी निवारण मन्त्रालय सम्हाल्नु भएकी मन्त्री रन्जिता श्रेष्ठ चौधरीले सो विधेयक संशोधनको लागि अडान वा पहल लिन सक्नु पर्दथ्यो तर देखिएन ।  नेपालको संवैधानिक व्यवस्थाको प्रतिकूल हुने गरी सर्वोच्च अदालतको परमादेश समेत उलंग्घन गर्दै ल्याएको संघीय शिक्षा ऐन संशोधन गर्न बनेको विधेयकको “आरक्षण व्यवस्था” विरुद्ध र नेपाली जनताले गरेका जनआन्दोलन, सशस्त्र युद्ध, आदिवासी जनजाति, थारु, मधेसी, मुस्लिम, महिला, दलित, अल्पसंख्यक आदि आन्दोलनबाट प्राप्त उपलब्धिको रक्षार्थ सबै पहिचान पक्षधर एक भई फेरि पनि संघर्ष गर्ने बेला आएको छ । लेखक थारू कल्याणकारिणी सभाका सहमहामन्त्री हुन्  

लुम्बिनी प्रदेश राजधानीः ‘ठुलो रोग लाग्दा जग्गा विक्री गरेर उपचार गर्न पनि पाइएन’

लुम्बिनी प्रदेश राजधानीः ‘ठुलो रोग लाग्दा जग्गा विक्री गरेर उपचार गर्न पनि पाइएन’

११२९ दिन अगाडि

|

२० साउन २०८०

तेजेन्द्र केसी लुम्बिनी प्रदेशको स्थायी राजधानी दाङ जिल्लाको देउखुरी तोकेपछि लुम्बिनी प्रदेशको राजधानीमा विगत तीन वर्षदेखि जग्गा विक्रीमा रोक लगाइएको छ । दाङको राप्ती गाउँपालिका सबै वडार गढवा गाउँपालिका वडा नम्बर १ देखि ३ सम्म तथा अर्घाखाँचीको शितगंगा गाउँपालिको ८ र ९ वडामा जग्गा बेचबिखन गर्न लागि रोक लगाइएको छ। तत्कालीन मुख्यमन्त्री शङ्कर पोखरेलको पालामा उक्त रोक लगाइएको हो ।  पछिल्लो समय प्रदेश राजधानीमा बाक्लो बस्ती विस्तार भइरहेको छ।तर,जग्गा खरिद विक्री नहुँदा समस्या बढ्दो छ। २०७७ सालदेखि जग्गा विक्री विवरणमा रोक लगाउँदा स्थानीय समस्यामा परेको भन्दै आन्दोलन समेत सुरु गरेका छन् ।  लामो समयदेखि घर जग्गा विक्री वितरणमा रोक लगाउँदा बैंकले लोन नदिने,जग्गा धितो राखेर व्यापार व्यवसाय गर्नदेखि ठुलो रोग लाग्दा औषधोपचार गर्न समेत स्थानीयलाई समस्या परेको राप्ती गाउँपालिकाका अध्यक्ष प्रकाश विष्टले  बताए ।  उनले प्रदेश सरकारले विक्री वितरणमा रोक लगाएपछि जग्गा रजिस्ट्रेशन करसमेत स्थानीय तहले उठाउन पाएका छैनन् । प्रदेशले कित्ताकाटमा रोक लगाएपछि घरजग्गाको नक्सा पास पनि रोकिएको छ । जग्गा विक्री वितरण रोकेपछि आर्थिक कारोबारमा थप मन्दी आएको राप्ती उद्योग वाणिज्य संघका अध्यक्ष सुरज खड्काले बताए । उनले धेरै व्यापारीलाई जग्गा बैंकमा धितो राखेर कर्जा लिन समस्या भएको बताए । विगतमा लोन लिएका व्यापारीहरूलाई थप लोन दिन बैंकले नमानेको उनको भनाई छ। तीन वर्षसम्म पनि जग्गा विक्री वितरण खुला नभएपछि शङ्कर गौतमको संयोजकत्वमा स्थानीयले संघर्ष समिति बनाएर आन्दोलन उत्रिनु परेको राप्ती गाउँपालिका–५ का भरत पाण्डेले बताए । पटक पटक आन्दोलन भएपछि प्रदेश सरकारले जग्गा फुकुवा गर्ने सहमति जनाएको थियो । तर,अहिलेसम्म उक्त सहमति कार्यान्वयन भएको छैन। लुम्बिनी प्रदेश सरकार प्रवक्ता एवं गृहमन्त्री सन्तोष पाण्डेयले जग्गा फुकुवा गर्नेबारे छलफल भइरहेको जनाउँदै यो महिनाभित्र निर्णय गर्ने बताए ।